ทิฟ : listen ข่อย my อุนจิ story อุโว โอ
เจส : my uncle and อาโก my ขึ้นช่าย Let's go
ซอ : ฉันเพิ่งกินละมุดเข้าไปเป็นช่อ แล้วฉันก็เริ่มปวดท้องทีละนิด ขี้ๆๆๆ เบ่งสิ เบ่งสิ
ทิฟ : ทำไงดี ก็กินมังคุดของอาซ่อ แล้วฉันก็เริ่มอยากจะมุด ล่ะ girl!!
ยุน : (อ้อ จริงดิ) ทำยังไงล่ะขาโจ๋...(อันนี้ขอคิดนิดนึง) เราต้องไปบอกอาโก ตืด ตื๊ด ตือ
       ถ้าเป็นอาโกละก็ ต้องเข้าใจ พวกเราขาโจ๋....
เจส : ฉันว่ากลับบ้านอาโก เขาต้องให้เราค้าง 1 คืน อาโก!!! จะต้องช่วยเราแน่ เลยน๊า....
Hook อย่าลืมราดนะจ๊ะน้องหนู ไม่งั้นกลิ่นโชย Noๆๆๆๆ ถ้าอาโกมาเห็นแล้วว่าละนะ Ohๆๆๆ
        เราไม่ควรกระมิดกระเมี้ยน เราควรจะ ขี้ๆๆๆๆ พอออกแล้วเราร้อง โอเย้ พอออกแล้วเราร้อง โอเย้ ๆๆๆ
ซัน : ส่วนชั้น น่ะนะ มีเรื่องเล่าว่า เคยมีท้องผูก 1 ครั้ง ก็ไม่เคยออกสักก้อน ขี้ๆๆๆ เบ่งสิๆ
ซู: ส่วนชั้นน่ะนะ มันเคยปวดท้องในรถประจำทาง แล้วก็เผลอ ปิ๊ด ออกมาละเธอ....
ซอ : อ้าว เธอละเป็นมั๊ย ฮโย : ไม่เป็นนะ ซอ : ไม่มีจริงเหรอ ฮโย : ถ้ามีล่ะ ซอ : ละมุดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ฮโย : ถ้าเป็นละมุดล่ะก็หามาจากกวางโจ....
แท : จริงล่ะ ๆ ฉันเคยไปกวางโจ มีละมุดเต็มไปหมดเลย อาโก!!! หนูอยากไปอีกครั้งจังน้า...
ยู : พอ นึกถึงอีกครั้ง ฮา.... เป็นประสบการณืที่หามานาน
แท : ยองขี้ มันลำบากนะ ถ้าจะ OK ขอแบบนั่ง ซื้อทิชชู่ เข้ามา แล้วก็มองหาห้องน้ำดีๆ
เพิ่มHook ถ้าท้องผูกมากๆละก็ ระวังจะเป็นริดสีดวง ริดซี่ๆๆๆๆๆๆๆ ถ้าไม่เป็นก็ โอเยยยยยย
ถ้าไม่เป็นก็ โอเยๆๆ